top of page

6 items gevonden voor ""

  • Wie kent er nog een goeie mop?

    In april 2023 zat ik aan tafel bij mijn oom en tante. Mijn oom Rob wist dat hij ongeneeslijk ziek was en wilde dat ik zijn uitvaart zou doen. En hij had nogal een duidelijk idee hoe. We legden alles samen vast, hopend dat het nog maar lang op de plank zou blijven liggen. Stichting levensportret maakte nog een waardevolle herinnering voor zijn kinderen en kleinkinderen, omdat hij bang was dat zijn kleinkinderen anders later geen idee meer zouden hebben wie ‘opa Rob’ geweest was. Mijn tante stopte eerder met werken en samen hebben ze intensieve maanden genoten, reizen gemaakt, tranen gelaten, borrels gedronken en met veel mensen mooie gesprekken gehad. Eind november gaf zijn lichaam aan dat hij niet langer meer verder kon en koos hij voor euthanasie. Er werd een kist besteld bij Siem Boot. Zijn dierbaren kwamen de kist beschilderden. Rob was heel trots op het resultaat. De rouwkaart werd ontworpen, met een foto van zijn zeilboot die hij zelf uitzocht. Op de ochtend van de euthanasie werd de kist geleverd zodat hij deze nog even in het echt kon zien. Toen hij daarna het glaasje leeg dronk zei hij: “Ik heb wel eens een betere borrel gehad, wie kent er nog een goede mop?“ om het moment voor zijn vrouw en kinderen wat luchtiger te maken. Alles was al gezegd. Op de dag van de uitvaart ging alles zoals hij het met zijn vrouw en kinderen bedacht had. Wat kan het waardevol zijn als je de kans hebt het samen voor te bereiden. Arie ten Wolde – Koger

  • Lichtpuntjes

    Tony wilde zo graag leven en ze bleef altijd lichtpuntjes zien. Maar nu was haar lichaam op. Ze wist dat er geen kans meer was dat ze hier nog bovenop zou komen. Er volgde een periode van afscheid. Vrienden en familie kwamen langs in het ziekenhuis, want naar huis gaan lukte niet meer. Haar gezin zat rond het bed en samen hadden ze er vrede mee dat dit het einde was. Langer rekken zou alleen maar meer pijn betekenen. De avond dat ze in slaap gebracht zou worden was ze bang. Vroeger, als de kinderen niet konden slapen, of bang in het donker waren dan zei ze: ‘Denk aan je leukste dag, waar ben je?” Vaak vielen ze daarna rustig in slaap. Nu zei haar man tegen haar: “Wat is jouw meest ideale dag? Wanneer ben je het gelukkigst?” Ze dacht aan een mooie dag om naar buiten te gaan met haar hond Saar. Het park in, wandelend naar de vijver, genietend van de rust en de geluiden van vogels. Zo sliep ze rustig in… Op de dag van de uitvaart las ik dit gedicht: Ik ontmoet je in de stilte van mijn hart In een vogel op een tak In dauw op het gras Ik ontmoet je, Zomaar tijdens het lopen Voor de schoonheid van gewoon doe jij mijn ogen open. Ik ontmoet je en ik lach. Dag Tony Dag

  • De laatste verpakking

    Het meest confronterende beeld blijft toch wel de uitvaartkist. Bij een gesprek met een familie kondig ik altijd even aan dat het kistenboek open gaat. Het beeld van de kist maakt heel duidelijk waarom je met elkaar in gesprek bent. Bloemen, locatie, catering, het zijn dingen die je voor een feestje of receptie ook zou bespreken. Veel mensen geven niet zoveel om een uitvaartkist. “Stop mij maar in een kartonnen doos” is een uitspraak die vaak aangehaald wordt. Toch leert de ervaring dat het wel degelijk een behoorlijk verschil maakt. Het beeld van de uitvaart, de locatie, de bloemen en de kist blijven nog lang op het netvlies staan. Er is dus ook veel mogelijk. Recent had ik een uitvaart waar de achterkleinkinderen vlinders hadden gemaakt en deze tijdens de muziek op de kist plakten. Daar hoeft het geen speciale kist voor te zijn, maar het was een prachtig beeld. Ik vind een wade zelf vriendelijker dan een kist, bovendien zou je die ook nog kunnen maken met stoffen die je mooi vind of er kledingstukken in kunnen verwerken. Een uitvaart die me raakte was van een mevrouw die lekker op haar zij met haar nachthemd aan in de wade lag. Op weg naar dromenland. Zo wilde ze het graag.

  • In het donker op de begraafplaats

    Begin dit jaar deed ik een uitvaart voor een Chinese familie. De overledene gaat met meerdere lagen kleding in de kist, deze kleding is bedoeld voor de verschillende werelden waar de overledene doorheen reist. In de Chinese traditie wordt de datum van de uitvaart bepaald aan de hand van de maan en sterren stand. Na het regelen belde de familie dat ze wisten wanneer de uitvaart moest zijn. Woensdag 3 januari tussen 04:00 en 08:00. Dat werd een uitdaging. Gelukkig vond ik een locatie waar de uitvaart mocht beginnen om 07:15. De familie bleef de nacht voor de uitvaart slapen bij de overledene. We verlieten in een wolk van wierook het uitvaartcentrum en liepen met een loopkoets in het aardedonker over de begraafplaats naar het crematorium. Met mijn telefoon scheen ik de route bij. Op een geschikte plek haalden we een blik en lucifers tevoorschijn om het vuuroffer te doen. Er werd dodengeld en papieren voedsel verbrand en andere dingen die de overledene op zijn reis nodig zou hebben. Terwijl ze ondertussen gebeden chanten. Zijn dochtertje gaf me een sticker van Mickey Mouse, of ik die er ook bij wilde doen. Na het vuuroffer waren we om 07:45 bij het crematorium zodat precies op tijd de invoer in de ovenruimte plaatsvond.

  • Praten over de dood

    Enig idee wat de wensen van uw partner zijn bij het overlijden? Een opdracht bij de uitvaartopleiding Meander, is het maken van een programma voor je eigen uitvaart. Dat is best lastig om te bedenken. Het leverde mooie gedachten en gesprekken op. Waar mijn partner het meest van schrok was dat ik graag thuis opgebaard zou willen worden. “Ik wil je als je dood bent niet meer in huis hebben hoor,..” Ik reageerde verbaasd: “Ik ben toch niet ineens eng als ik dood ben? Dan zet je me maar in die zijkamer, ik ga echt niet naar een uitvaartcentrum..” Mijn partner zou graag willen dat er een bijeenkomst ergens in een gezellige zaal is, waar ruimte is om samen te zijn, te kletsen, iets te drinken, muziek op de achtergrond en af en toe een spreker of een filmpje. Recent organiseerde ik zo’n uitvaart in “De Waterlely” in het natuurpark.  Prachtige locatie, die multifunctioneel inzetbaar is, ook voor een meer klassieke opzet. Meneer was echt een natuurmens en had ook een ecologische kist van natuurvezels.  Omdat meneer wist dat hij binnenkort zou overlijden hadden we met zijn gezin een voorbereidend gesprek gehad. Best verhelderend om je wensen uit te spreken. Waarschijnlijk gaat het er bij ons thuis vaker over dan bij een gemiddeld gezin, dus we komen er samen wel uit. U ook? Arie ten Wolde – Koger

  • Poezenbeeldje

    Bent u ook zo dol op oude spullen? Als kind maakte ik in mijn slaapkamer vaak  een soort museum waar dan familieleden heen gesleept werden om te komen kijken. Postzegels, boekjes van mijn betovergrootvader, oude munten, brillen van mijn oma etc. Mijn vrouw houdt er ook erg van, dus we hebben onze spullen op wat plekken in huis uitgestald. Onze beide families kloppen vaak bij ons aan als ze oude foto’s en curiosa kwijt willen. Toen wij het huis van mijn opa leeg moesten halen na zijn overlijden gingen alle spullen die hij en oma gebruikt hadden door onze handen. Spullen die hen dierbaar geweest waren. We zochten met zorg naar een nieuwe bestemming, maar er werd ook het nodige aan de straat gezet. (de kringloop was toen nog niet zo hot) Tja, hoe gaat dat als je er niet meer bent? Ik hoop mijn kinderen enthousiast te krijgen voor mijn spullen. Maar gelukkig maak je niet mee wat er uiteindelijk mee gebeurt. Recent had ik een uitvaart van een mevrouw die poezenbeeldjes verzamelde. Aan het einde van de dienst deden we een oproep. Mevrouw had haar leven lang onderdak geboden aan allerlei straatkatten, nu was het aan de bezoekers om haar poezenbeeldjes een nieuw thuis te geven. Bij de uitgang stonden de poezenbeeldjes te wachten. Arie ten Wolde – Koger

Asset 1_300x.png
bottom of page