Het kan je zomaar gebeuren, horen dat je ongeneeslijk ziek bent. En dan wil je weten waar je aan toe bent. Wat kan er nog? Hoe lang nog? Welke stippen op de horizon zijn nog haalbaar? Toen Marja hoorde dat ze ziek was, zou ze misschien nog maar 3-9 maanden te leven hebben. Ze was een strijder. Een sterke, dappere vrouw die zich niet zomaar klein liet krijgen. Ze bleef plannen maken en greep de meeste behandelingen aan. Marja leefde veel langer dan de artsen hadden voorspe

Twee broers uit een gezin met 3 jongens. Hun vader overleed toen hun moeder zwanger was. Ook hun jongste broer werd niet oud en werd in ditzelfde graf begraven. Een traumatische gebeurtenis in een jong gezin. Zo’n 40 jaar later werden beide broers tegelijk ziek. Wetende dat hun einde zou komen spraken ze onafhankelijk van elkaar de wens uit in het graf van hun broer en vader begraven te worden. Een mooi idee maar kan dat? In theorie wel. Als de overledenen in het graf beide

De arts is geweest. Je ligt in bed in de kamer van het Hospice. De rust is voelbaar door de hele kamer. Je pantoffels staan onder het bed, foto’s in de kamer. Alles krijgt een andere waarde nu je leven voorbij is. Ik geef je de laatste verzorging en trek je het huispak aan dat je zelf had uitgezocht. Met een medewerker leg ik je in de uitvaartkist. De medewerker van het Hospice is emotioneel als je voor de laatste keer de deur uitgaat. Een aantal dagen later staat je kist in