Bloed, zweet en tranen

De arts is geweest. Je ligt in bed in de kamer van het Hospice. De rust is voelbaar door de hele kamer. Je pantoffels staan onder het bed, foto’s in de kamer.

Alles krijgt een andere waarde nu je leven voorbij is. Ik geef je de laatste verzorging en trek je het huispak aan dat je zelf had uitgezocht. Met een medewerker leg ik je in de 

uitvaartkist. De medewerker van het Hospice is emotioneel als je voor de laatste keer de deur uitgaat. Een aantal dagen later staat je kist in de aula van het crematorium met twee stoelen ernaast. Een medewerker van het notariskantoor neemt plaats. 

Ik lees een korte tekst en start daarna de muziek die jij hebt uitgekozen .

Met bloed, zweet en tranen galmt door de aula. De tekst raakt ons allebei. Wat heb je allemaal meegemaakt? Wat maakte dat we hier met twee mensen in de aula afscheid van jou nemen? Fijn dat we er nog even voor je konden zijn. Jouw leven is voorbij. 

Geen bloed, zweet en tranen meer. 

Arie ten Wolde - Koger