De stille kamer

Het is jouw woonkamer. De kamer waar je je leven hebt geleefd. Samen met je partner kocht je deze meubels. Toen je nog midden in het leven stond en deze meubels de trend van die tijd waren.  

De meubels werden oud. Raakten steeds voller met herinneringen. Elke verjaardag, elke vakantie kwam er een dingetje bij.

Je hebt ze nog regelmatig in je handen genomen en gedacht aan het moment dat je het kocht.

Nu is het hier stil. De brancard heeft je over dit tapijt naar buiten gereden. De auto reed je langzaam voor een laatste keer de straat uit.

Ik wacht aan tafel. Je dochter zet een kop koffie in de keuken.

We praten over jou. Hoe je je best gedaan hebt. Hoe je er altijd was voor je kinderen. En hoe je positief bleef. Ondanks dat je je soms alleen voelde en je lichaam je zo vaak in de weg zat.

Het is voorbij. Voor al jouw spullen wordt een bestemming gezocht en jouw huis zal weer een ander ontvangen. Waar weer een heel nieuw verhaal zal beginnen.

En als we samenkomen dan denken we aan jou. Je verhalen worden verteld. Jouw uitspraken herhaald. Jouw taart wordt weer gebakken.. Maar toch nooit helemaal zoals jij dat deed.