Enig idee wat de wensen van uw partner zijn bij het overlijden? Een opdracht bij de uitvaartopleiding Meander, is het maken van een programma voor je eigen uitvaart. Dat is best lastig om te bedenken. Het leverde mooie gedachten en gesprekken op. Waar mijn partner het meest van schrok was dat ik graag thuis opgebaard zou willen worden. “Ik wil je als je dood bent niet meer in huis hebben hoor,..” Ik reageerde verbaasd: “Ik ben toch niet ineens eng als ik dood ben? Dan zet je me maar in die zijkamer, ik ga echt niet naar een uitvaartcentrum..” Mijn partner zou graag willen dat er een bijeenkomst ergens in een gezellige zaal is, waar ruimte is om samen te zijn, te kletsen, iets te drinken, muziek op de achtergrond en af en toe een spreker of een filmpje. Recent organiseerde ik zo’n uitvaart in “De Waterlely” in het natuurpark.  Prachtige locatie, die multifunctioneel inzetbaar is, ook voor een meer klassieke opzet. Meneer was echt een natuurmens en had ook een ecologische kist van natuurvezels.  Omdat meneer wist dat hij binnenkort zou overlijden hadden we met zijn gezin een voorbereidend gesprek gehad. Best verhelderend om je wensen uit te spreken. Waarschijnlijk gaat het er bij ons thuis vaker over dan bij een gemiddeld gezin, dus we komen er samen wel uit. U ook? Arie ten Wolde – Koger

Begin dit jaar deed ik een uitvaart voor een Chinese familie. De overledene gaat met meerdere lagen kleding in de kist, deze kleding is bedoeld voor de verschillende werelden waar de overledene doorheen reist. In de Chinese traditie wordt de datum van de uitvaart bepaald aan de hand van de maan en sterren stand. Na het regelen belde de familie dat ze wisten wanneer de uitvaart moest zijn. Woensdag 3 januari tussen 04:00 en 08:00. Dat werd een uitdaging. Gelukkig vond ik een locatie waar de uitvaart mocht beginnen om 07:15. De familie bleef de nacht voor de uitvaart slapen bij de overledene. We verlieten in een wolk van wierook het uitvaartcentrum en liepen met een loopkoets in het aardedonker over de begraafplaats naar het crematorium. Met mijn telefoon scheen ik de route bij. Op een geschikte plek haalden we een blik en lucifers tevoorschijn om het vuuroffer te doen. Er werd dodengeld en papieren voedsel verbrand en andere dingen die de overledene op zijn reis nodig zou hebben. Terwijl ze ondertussen gebeden chanten. Zijn dochtertje gaf me een sticker van Mickey Mouse, of ik die er ook bij wilde doen. Na het vuuroffer waren we om 07:45 bij het crematorium zodat precies op tijd de invoer in de ovenruimte plaatsvond.

Bent u ook zo dol op oude spullen? Als kind maakte ik in mijn slaapkamer vaak  een soort museum waar dan familieleden heen gesleept werden om te komen kijken. Postzegels, boekjes van mijn betovergrootvader, oude munten, brillen van mijn oma etc. Mijn vrouw houdt er ook erg van, dus we hebben onze spullen op wat plekken in huis uitgestald. Onze beide families kloppen vaak bij ons aan als ze oude foto’s en curiosa kwijt willen. Toen wij het huis van mijn opa leeg moesten halen na zijn overlijden gingen alle spullen die hij en oma gebruikt hadden door onze handen. Spullen die hen dierbaar geweest waren. We zochten met zorg naar een nieuwe bestemming, maar er werd ook het nodige aan de straat gezet. (de kringloop was toen nog niet zo hot) Tja, hoe gaat dat als je er niet meer bent? Ik hoop mijn kinderen enthousiast te krijgen voor mijn spullen. Maar gelukkig maak je niet mee wat er uiteindelijk mee gebeurt. Recent had ik een uitvaart van een mevrouw die poezenbeeldjes verzamelde. Aan het einde van de dienst deden we een oproep. Mevrouw had haar leven lang onderdak geboden aan allerlei straatkatten, nu was het aan de bezoekers om haar poezenbeeldjes een nieuw thuis te geven. Bij de uitgang stonden de poezenbeeldjes te wachten. Arie ten Wolde – Koger